juni 2013

Het komt wel goed, schatje

Schermafbeelding 2014-01-20 om 20.19.55Hij blijft maar zeggen: ‘Komt wel goed, schatje!’, terwijl hij het matras tegen de muur omhoog zet en de dekens en lakens uitschudt.

Nou, het komt dus echt helemaal nooit meer goed heh?! Het komt pas goed als ik weer in mijn eigen schone huisje, met mijn eigen schone badkamer en mijn eigen hygiënisch verantwoorde toilet, in mijn eigen schone, frisse bedje lig! – alleen dan zonder echt daadwerkelijk ooit naar huis te gaan ufkors, want naar huis gaan is geen optie.

Het is even schrikken als een familie reuze-reuze kakkerlakken ’s nachts van onder het matras kennis met ons wil maken. Die had ik even niet aan zien komen. En dus sla ik de deken weg, gooi ik de laptop op de grond en spring ik gillend en rillend bovenop hem met een uitgestrekte bibberende wijsvinger richting de plek des onheils: daar waar het monster zojuist genoegzaam tegen mijn benen had zitten schurken.

In de minuten die volgen trekken we met doeken om de mond ten strijde en spuiten we de geleende spuitbus instant kill leeg in de ruimte onder onze lattenbodem, terwijl we op onze tenen rondhupsen en onze scheldwoordenvocabulaire de vrije loop laten. Een paar gigantische exemplaren dreigen te ontsnappen via de plinten en een paar anderen verstoppen zich stilzwijgend in een hoekje. Gelukkig zijn we ze stuk voor stuk te slim af en pas als de gehele familie Lak vredig op zijn harde kakkerlakkenrug ligt durven we ons ook zelf weer te wagen aan de rest van de nacht. ‘Welterusten, liefie. Loveyou!’

Laos: wat een prachtig land! We fietsen door Luang Prabang, scooteren de bergen in langs afgelegen dorpjes en varen over de magische Mekong waar de kinderen al zwemmend naar ons zwaaien, de vrouwen de was doen en de mannen naar hun avondeten vissen.We rijden ook naar de heerlijkste en mooiste waterval die we in ons forenzenbestaan zien. Het azuurblauwe water,dat van terras naar terras stroomt, omringd met prachtige exotische bloemen is een waar droomplaatje. We zoeken een plekje waar niet zoveel andere mensen zijn en plonsen het heerlijke koele water in voordat we op de terugweg naar de stad gaan.

Het is allemaal vreselijk zwaar, dat reizen…