juli 2016

Fun, focus en venusheuvels; hoe je van je leven een feestje maakt

bucketlist

“Ja joh, ik maak de gekste dingen mee in mijn werk. Sommige mensen zijn zo weird, weet je wel? Dus ik zeg tegen haar…”
De troosteloze kamer wordt gevuld met onuitputtelijk geratel in een accent dat ik maar moeilijk kan thuisbrengen. Met een half oor hoor ik het aan en af en toe breng ik een bescheiden “hmhm” of “ah okee” uit.

De koude behandeltafel drukt op mijn maag en een langzame kramp sluipt in mijn nek. Met naar achteren getrokken schouders reik ik met beide handen naar mijn naakte billen om die, zoals me net gevraagd is, heel onhandig iets uit elkaar te houden. Ik schrik als ik de net iets te hete wax op mijn huid voel en ik bijt op mijn lip als die er even later met een ferme beweging weer vanaf getrokken wordt.

Het staat op mijn bucketlist. In het kader van nieuwe dingen proberen en over oude drempels heen stappen. Skydiven (#32) had ik al gedaan en een spin vasthouden (#35) ging iets te ver voor deze fase van mijn leven. Dus lig ik nu wijdbeens en halfnaakt in een klein achteraf-kamertje terwijl een wildvreemde vrouw met een pincet de laatste haartjes tussen mijn benen verwijdert. Je moet het een keer mee gemaakt hebben.

Mijn bucketlist. Met zwart, roze en oranje viltstift ben ik op maagdelijk A3 formaat ten strijde getrokken. Gevuld met wensen, dromen en drempels hangt ‘ie nu, groots en meeslepend, aan mijn slaapkamerdeur in een poging mijn horizon te verbreden en het leven net iets minder kut te maken. Helaas is dat laatste vandaag pijnlijk mislukt.
Toch ben ik trots op mezelf als ik weer buiten sta. Ik heb iets nieuws gedaan, ik heb mijn gêne opzij gezet en een angst overwonnen. En dat allemaal met een wekenlange, superzachte venusheuvel als resultaat. Ha! Het leven is een feestje!

Van dineren in een sterrenrestaurant (#15) tot het starten van een stichting (#9) en van leren fotograferen (#21) tot het leren van Italiaans (#25). What’s next? Hoewel de muren grijs en vochtig zijn en ik nog geen pratend hert of geheime toren heb kunnen ontdekken, is het roze sprookjeskasteel (#2) een feit. Ook een leuke baan (#1) is in the pocket en een blog bijhouden (#5): wordt aan gewerkt! Het naar binnen slurpen, snel drie keer kauwen en met angstvallig dichtgeknepen ogen doorslikken van een portie oesters (#11): een unieke ervaring. Mijn eerste klassieke concert (#6): prachtig. Mijn eerste ritje op een scooter (#21) – ja echt, ook dat stond op mijn bucketlist: hilarisch. Een kind krijgen (#3) lukt me vandaag even niet en trouwen met de liefde van mijn leven (#4) is ook ietwat ambitieus. Leren skiën (#19) schijnt vrij lastig te zijn in de zomer en even op en neer naar Machu Pichu (#27) is ook weer zoiets. Naar een gala (#18) dan misschien? Of toch beginnen aan dat boek (#7)? Ik ben helemaal voor die stedentrip naar Parijs (#16) of Rome (#17) maar daar zie je doorgaans dan weer geen walvissen zwemmen (#30).

Het is wat. Dat doelen stellen, grenzen verleggen en zoveel mogelijk uit het leven halen. Want daar gaat het om, zo’n emmerlijst. Het is all about weten wat je wilt in het leven. Want dat verrijkt je. En daar word je gelukkig van. Het geeft richting en structuur. En een heleboel voorpret. Fun & focus; mark my words!

Wist je dat, als je iets echt wilt, je het meeste succes hebt als je binnen 48 uur de eerste stap zet? Dat wil niet zeggen dat ik nu als een malle binnen twee dagen deze lijst ga afvinken, dat zou knap zijn. Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Hoe vaak doe je iets binnen 48 uur vanaf het moment dat je bedacht hebt dat je het wilt? Is het niet zo dat we in plaats van heel druk bezig zijn met wat we willen, allemaal vooral heel druk bezig zijn? Van het moment dat de wekker gaat tot het moment dat we ‘m weer instellen – hoe vaak kijk jij terug op een dag waarin je iets nieuws deed, iets spannends, iets dat je horizon verbreedde of in elk geval iets dat je graag wilde? En zou het niet mooi zijn als dat vaker het geval was? Dat je doet wat je wilt. En dat als je iets wilt, je het dan ook doet?

Het leven is te kort om te vergeten te leven. Dus zet ook die eerste stap. Binnen 48 uur. Schrijf het op. Leef ernaar toe. En vooral: ga het doen. Leef je uit! En lach. Want dan, lieve mensen, lacht het leven terug.

Behalve in een waxsalon. Die zou ik lekker overslaan.

Ook een Bucketlist maken? Je doet het hier.

FullSizeRender kopie 3

FullSizeRender kopie 5

FullSizeRender kopie 4IMG_6142 2