Lachsalvo’s en zelfliefde – de sleutel tot succes.

‘San, achttien meter? Serieus?!’ Er lopen inmiddels tranen van het lachen over zijn wangen, en hij staat voorovergebogen hard met zijn handen op zijn eigen benen te slaan. Een echte dijenkletser dit. Als hij een beetje is bijgekomen, komt hij naar me toe, pakt me bij mijn schouders, draait me naar het uitzicht en wijst naar boven. ‘Kijk nou eens even naar die héle kleine, miniscule poppetjes die daar bovenop staan. Dat, lieve zus, zijn mensen. Die zijn in het uiterste geval, laten we zeggen, zo’n twee meter. Hoe vaak kunnen die dan in zo’n klif, denk je?’

Ik sta samen met mijn broer bij de imposante Cliffs of Moher, aan de westkust van Ierland. Eerder dat jaar besloten we spontaan samen te gaan roadtrippen door dit prachtige land. Guinness, livemuziek, adembenemende natuur, goede gesprekken, hard gelach; dat zagen we wel zitten. En zo geschiedde dan ook. Vandaag begon onze dag in Doolin en hebben we net een stuk gelopen bij de beroemde Cliffs toen hij zich hardop had afgevraagd hoe hoog die nou eigenlijk waren. En dus had ik, bij wijze van reactie op zijn vraag, mijn hoofd bedachtzaam een beetje schuin gehouden, de Cliffs eens goed in me opgenomen en met een lege blik, maar vol overgave, geantwoord: ‘18 meter.’

Het lachsalvo dat erop volgt is één van de vele hoogtepunten – letterlijk – van onze prachtige en hilarische trip door Ierland. Zoals onze reis naar Ierland ook een prachtig en hilarisch hoogtepunt is van 2019. Ik schaamde me niet. Aan ruimtelijk inzicht had het me wel vaker ontbroken. En goed met getallen zal ik wel nooit zijn. Maar zou ik een tijd geleden nog bedremmeld uren in mijn bed wakker hebben gelegen om mijn domme opmerking, haal ik nu mijn schouders op en lach ik hard met hem mee tot we er buikpijn van hebben – ‘Dat was inderdaad een beetje dom’.
En dat is dan ook direct het ware hoogtepunt van 2019: mezelf op waarde leren schatten en blij zijn met wie ik ben. Want fuck it, ook ik heb flaws!

Je kunt pas van een ander houden als je van jezelf houdt. 
Bleh. Wat een zijige kutquote, vond ik dat altijd. Ik bepaal verdomme zelf wel of en wanneer ik van iemand houd, of niet? En dan ook dat hele “van jezelf houden”. Waar slaat dat nou weer op? Nou, dat leerde ik dus in het laatste jaar van de twentyten’s. Want toen ik, na relatiebreuk twee en een gezond portie liefdesverdriet besloot te kappen met kermen, de regie in eigen hand nam, en met de vuist op tafel concludeerde dat het nu tijd was voor mij, gebeurde zo ongeveer het volgende:

Ik schreef me in voor zangles. Niet dat dat het antwoord is op alles, want ik startte ook weer met pianoles. En ik begon met yoga. Boekte een ticket naar het Noorderlicht. Pakte mijn camera weer op. En genoot met volle teugen van de geneugten van een downtown droomappartement in hartje Haarlem met een stamkroeg op kruipafstand. Kortom: ik deed alleen nog maar dingen die ik leuk vond. Die ik altijd al leuk vond. Waar ik blij van werd. En die bij mij pasten. En zo blijkt: de formule voor succes! Want dat vond ik zo leuk dat ik er zelf leuker van werd. Zo leuk dat die paar minder leuke kantjes eigenlijk best leuk werden. Zo leuk ook, dat ik niemand anders meer nodig had om me te vertellen dat ik leuk was; ik hoefde alleen nog maar ik te zijn. Goh.

Precies waar die klotekreet om draait dus. Want ik weet nu: ik heb niemand meer nódig. En ik hoef geen complimenten van een ander om mezelf op te hemelen. Ik krijg geen vlinders meer in mijn buik omdat iemand zegt dat ‘ie me leuk vindt. Ik hoef niet meer perfect te zijn in een poging iemand in te palmen. En dus word ik niet meer verliefd op iemand, omdát ‘ie verliefd is op mij; ik houd nu van iemand, simpelweg omdat het iemand is om van te houden. BAM! Echte liefde dus.

Je leeft maar één keer, en je komt en gaat alleen. Net als die kutquote extreem zijig, maar echt waar. Dus pak die regie. Houd van jezelf. En als je geluk hebt, dan vind je ook iemand om van te houden. En da’s toch prachtig.
Net als ons tripje. En net als wij. Dus op naar 2020! Naar nog meer levenslessen en nog meer hard gelach!

6cbf159e-cbdb-4471-abf8-1149d9445227 2 DSC00461 DSC09353

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *