De oneerlijkheid van het teken van vruchtbaarheid.

“Can you please check again? Are you sure?” Ik sta op mijn tenen en grijp haar kant van de balie vast zodat ik mezelf op kan trekken en bijna mee kan kijken op haar scherm.
Ze knikt en kijkt me emotieloos aan. “Yes, I’m sure. Are you certain you fly with SAS?”
Ik denk na en concludeer dat ik op dat punt ben gekomen dat ik niets meer zeker weet. En dus kijk ik met een lege blik terug. Ik voel het zweet op mijn borst naar beneden parelen, de zeurende pijn in mijn onderrug wordt heviger en met mijn rechterhand wrijf ik over mijn buik. Dit. Wil. Ik. Niet.
Vloekend draai ik me om, marcheer naar een paar plastic zitjes en slinger mijn backpack erop. Woest klik ik de bovenkant open, verwoed ruk ik het koord los en met een ferme beweging trek ik mijn laptop tevoorschijn. Dit alles met als doel mijn reservering nog eens te checken. Het resultaat is dat ik niet alleen mijn laptop, maar ook zo een beetje de rest van mijn bagage door de vertrekhal laat vliegen. Inclusief het aangebroken pakje tampons dat ik deze week nodig had, zodat de bolletjes bloedstelpend gaas nu stuk voor stuk over de betonnen vloer, tussen haastige voeten door tuimelen. Verslagen staar ik ernaar terwijl ik in mijn ooghoek een charmante Noor zie opstaan om ze op te rapen. Met zijn handen in een kommetje gevouwen brengt hij me alle exemplaren die hij kon vinden. “I believe these are yours?”

Zucht.

Ongesteld zijn. Naast niet weten op welke vlucht je zou of had moeten zitten en apathische grondstewardessen is ongesteld zijn wel ongeveer het kutste wat er is. Wat moeten we als vrouw blij zijn met dit teken van vruchtbaarheid, maar mijn hemel, wat geeft het een rommel. Het hele proces begint zo ongeveer vanaf het moment van ovuleren, wat dus eigenlijk betekent dat je er zo een beetje de helft van de tijd zoet mee bent. Vanaf dan worden borsten opgezet en pijnlijker, krijgen pukkels, puistjes en onderhuidse ontstekingen meestal prominent op de kin of midden op het voorhoofd vrij spel. Gaan hormonen ongeveer een week van tevoren vollédig hun eigen leven leiden, waardoor je afwisselend jaloers, onzeker, agressief of seksueel opgewonden bent, geheel zonder reden. Je lichaamstemperatuur stijgt vervolgens met zo’n 100 graden, je houdt inmiddels 20 liter vocht vast, en je kunt niet meer zitten, liggen of staan zonder rugpijn. Om aansluitend op moment suprême een eerste gigantische bloedprop vaginaal naar buiten te werken, waarna de echte baarmoederlijke buikkrampen nog moeten beginnen ufkors. Darmen besluiten dan vaak gezellig mee te gaan doen, maar dat kan ook te maken hebben met het feit dat je tegen die tijd allerhande broodjes chocoladepasta met knakworst of pindakaas met mayonaise naar binnen zit te werken. Kortom: het mag duidelijk zijn dat de strandscène van Saving Private Ryan geïnspireerd is op het wel en wee van een menstruerende vrouw. Bovendien weet je dat het pas echt een heftige sessie gaat worden als je bij het opzetten van die bewuste film al zit te grienen bij het verschijnen van het DreamWorks logo – zet de gevarendriehoeken dan maar uit en sleep het maandverband maar aan.

En gelukkig is dat dan weer totaal geen probleem hier in het Hollandse. Want hier genieten we van een bijna absurd assortiment aan absoptiemateriaal. Van 3D-tampons tot menstruatiecups en van Lunapants tot zeesponsen. Het klassieke maandverband lijkt hier haast bij te verbleken en toch is ook dat tegenweurdig in alle kleuren, geuren en smaken verkrijgbaar. Met vleugels, zonder vleugels, extra lang, ultradun, giga discreet, voor de gevoelige huid, voor in strings, voor in boxers, voor in hipsters, voor in slips, voor de nacht, voor lichte dagen, voor zwaardere dagen, voor dagen daar precies tussenin, voor op feestdagen, winterdagen, zomerdagen of als je eens lekker wilt uitdagen of opdagen.
En dan hebben we nog de wondere wereld van de tampons. Welja. Gemaakt van biologisch katoen, met of zonder SilkTouch technologie, tampons met schuine groeven, met kartonnen of met plastic SmoothTouch én anti-slipgrip inbrenghuls, lichtgeparfumeerde tampons, tampons met LeakGuard touwtjes, tampons speciaal voor meisjes, tampons met vrolijke en extra stille verpakkingen, in miniformaat, in superformaat of, gewoon, in normaal formaat, natuurlijk.
Zodra je het schap bij de drogist of supermarkt gevonden hebt, duurt het als vrouw gemiddeld genomen zo’n twee uur voordat je je er weer een weg uit hebt gemanoeuvreerd, laat staan als je vriend of vader voor deze uitdaging staat. En toch sturen we onze mannen maar al te graag op pad, al is het alleen maar om ze te laten delen in deze ellende van menstruerende kutzooi. Gedeelde smart is immers…? Juist.

Maar, hoe kut het hier ook moge zijn. Ons leven gaat godzijdank gewoon door.
Hoe anders is het voor menstruerende meiden en vrouwen in landen als Oeganda, waar vaak geen maandverband is. Meiden die daar opgroeien moeten zich tijdens hun menstruatie behelpen met bananenbladeren, kranten of oude lappen. Bovendien is er op school vaak helemaal geen plek om zich te verschonen. Veel meisjes blijven daarom thuis als ze ongesteld zijn en missen elke maand een week school. De leerachterstand die ze hierdoor oplopen, is dikwijls zo groot dat ze vaak maar helemaal stoppen met school.

Gelukkig maken initiatieven als Afripads hierin een groot verschil. Dit project zorgt voor toegang tot goed duurzaam en uitwasbaar maandverband en goede sanitaire voorzieningen, zodat het leven van deze meiden niet stopt wanneer zij beginnen met menstrueren. Bovendien worden Afripads gemaakt door Oegandese naaisters, die daarmee hun brood verdienen.

Mooie mensen in Nederland maken zich hard voor dit project. Zo ook mijn lieve vriendin Marianne. Zij vertrekt binnenkort van Zoetermeer naar Oeganda waar zij zich in zal zetten voor het Rainbow House of Hope Uganda, een school waar kansarme jongens en meiden een vak leren en werken aan een gezonde en mooie toekomst. Om schoolverzuim tegen te gaan wil zij zoveel mogelijk Afripads kopen voor de meiden van het Rainbow House en deze daar persoonlijk afleveren. Help mij haar helpen hen te helpen en steun ook met een pakketje Afripads. Want €5,00 euro hier, betekent een jaar lang naar school daar. En dat zet onze kutzooi toch weer in een ander perspectief.

Help jij ook? Doneer dan via NL 94 RBRB 09 41 11 17 41 t.n.v. Stichting Mia o.v.v. Afripads. Wil je meer weten over de reisbestemming van Marianne? Kijk dan op www.facebook.com/StichtingMia of op www.stichtingmia.nl.

IMG_8008

 

8f83dcfb-1d0d-474c-a20f-931ed3bf43cd

 

IMG_8003

 

 

 

 

 

 

 

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *